στα Γρεβενά, και συγκεκριμένα στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου.

 Πήρε το πτυχίο της Ιατρικής Σχολής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1987 και στην συνέχεια απέκτησε την ειδικότητα της αναισθησιολογίας.

Με μετεκπαίδευση στη αντιμετώπιση στην επείγουσα προνοσοκομειακή ιατρική, την βασική υποστήριξη ζωής και την αντιμετώπιση μαζικών ατυχημάτων, πριν τοποθετηθεί στο ΕΚΑΒ εργάστηκε, μεταξύ άλλων στο Ναυτικό Νοσοκομείο Κρήτης και τα Νοσοκομεία Χανίων και ΠΑΓΝΗ.

Συμμετείχε και ως ομιλητής σε πλήθος επιστημονικών ελληνικών και διεθνών συνεδρίων ενώ δημοσίευσε και πολλά άρθρα σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά.

Ήταν από τους ανθρώπους που πάλεψαν για την ανάπτυξη του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας, για το οποίο δεν δίσταζε να αφήσει στην άκρη την προσωπική του ζωή.

Πάντα στην πρώτη γραμμή , προσπάθησε όσο λίγοι για την καλύτερη οργάνωση της Υπηρεσίας, ενώ στις προτεραιότητες του πάντα η πρόληψη των τροχαίων , μία μάστιγα για την Κρήτη.

Η κακή τύχη ήθελε να φύγει σε ένα τέτοιο…