"Την Πατρίδα μ' έχασα…"
Ένα τραγούδι γραμμένο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Την Πατρίδα μ' έχασα, 
έκλαψα και κ' επόνεσα
λύουμαι κι αρόθυμώ
ν' ανασπάλλω κ' επορώ.

Μίαν κι' άλλο 'ς ση ζωή μ'
σο πεγάδ-ι-μ΄ 'ς σην αυλή μ'
νέροπον ας έπινα
και τ' ομμάτα μ' έπλυνα. 

Τά ταφία μ' έχασα
ντ' έθαψα κ' ενέσπαλλα.
τ' εμετέρτς αναστορώ
και ΄ς σο ψόπο μ' κοβαλώ.

Μίαν κι' άλλο 'ς ση ζωή μ'
σο πεγάδ-ι-μ΄ 'ς σην αυλή μ'
νέροπον ας έπινα
και τ' ομμάτα μ' έπλυνα.

Εκκλησίας έρημα,
μαναστήρα ακάντηλα,
πόρτας και παράθυρα
επέμ' ακρόνυχτα.

Μίαν κι' άλλο 'ς ση ζωή μ'
σο πεγάδ-ι-μ΄ 'ς σην αυλή μ'
νέροπον ας έπινα
και τ' ομμάτα μ' έπλυνα.