Ήσουν πάντοτε με κέφι και τα γεμάτα χιούμορ πειράγματά σου, μαζί με την πηγαία και καθάρια αγάπη σου, σε συνέστηναν εξαιρετικό συνάδελφο πρώτα κι αργότερα πολύ προσηνή διευθυντή. 

Πολλές φορές μ΄αυτό σου το πνεύμα μάς ελάφρυνες το βάρος της μέρας και μυστικά αφήναμε να φύγει στο Θεό μια προσευχή ευγνωμοσύνης για σένα. 

Πιστεύουμε να τις συναντήσεις εκεί που πήγες. 

Και στο εξής θα σου στέλνουμε πάντοτε τους χαιρετισμούς μας πάλι με την προσευχή. 

Οι αληθινοί άνθρωποι αφήνουν ζωηρά τ΄αχνάρια τους, αν όχι σε όλων, σε πολλών τις ψυχές.

Μου είπες ότι φεύγεις. Ψύχραιμα. Πολύ ψύχραιμα.Έτσι, όπως σε είχαμε γνωρίσει και σε είχαμε ζήσει. 

Θα θέλαμε να σε καθυστερήσουμε, γιατί έφευγες νωρίς, αλλά ο Κύριός μας σ΄αυτό τουλάχιστον δεν μας ρωτάει. 

Ευχόμαστε να αναπαύσει ο Θεός την τόσο δοκιμασμένη ψυχή σου και να παραβλέψει όλα σου τα πταίσματα, όπως ψάλλει και η Εκκλησία μας, όταν ξεπροβοδά τους κεκοιμημένους της. 

Καλό Παράδεισο.

Κατερίνα