Στοχάσου πόσοι άνθρωποι 
πεθαίνουν τόσο νέοι,
και γέρους που ανήμπορους
ο χάροντας προσμένει

υπάρχουν δάκρυα παντού
κι ανείπωτοι οι πόνοι,
και σύ ψυχοπλακώνεσαι
που έχεις μείνει μόνη?

Στοχάσου πως με τον καιρό
θαχες και άλλα ζόρια,
δεν είναι πιο καλλίτερα
που ζείτε τώρα χώρια?
στηρίξου πάλι εξ αρχής
σ εσένανε και μόνο,
πάρε το χάπι της ζωής
βάλσαμο για τον πόνο
το τέλος μας τ ορίζουμε
σκύβοντας το κεφάλι,
και το κελί μας χτίζουμε
μόνοι μας κι όχι  άλλοι
γιαυτό σε θέλω δυνατή
με όνειρα γιομάτη,
ατένισε το μέλλον σου
χωρίς τα ίδια λάθη

θα βρεις τον έρωτα που θές
κοντά σου να κοπιάσει,
κι όλες τις σκόνες απ το χθες
να σου τις ξετινάξει
καλό ξεκίνημα λοιπόν
για κάτι το καινούργιο,
να τα ξακρίζεις όλα πια
και μακριά απ το μπούγιο

Μαράκος